این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

نگاهی بر ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن

۲۹ تیر ۱۳۹۸
482 views
بدون نظر

یکی از دستاوردهای مهم بشر در تمام دوران قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه بود؛ لحظه تاریخی در سال ۱۹۶۹ میلادی که مردم را در سراسر دنیا مجذوب خود کرد.

پنجاه سال قبل آپولو ۱۱ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شد. همه چشم‌ها به فضانوردان داخل کپسول کوچکی دوخته شده بود. تصاویر مسحورکننده فرود سفینه فضایی آپولو ۱۱ بر ماه که ۵۰ سال پیش زنده از تلویزیون پخش شد، آنچه تا آن زمان غیرقابل تصور به نظر می‎رسید را به خانه میلیون‎ها آمریکایی برد، تصاویری که تأثیری عمیق بر فرهنگ و روان مردم این کشور باقی گذاشت.

به همین بهانه شاید بد نباشد پس از نیم قرن نگاهی داشته باشیم به ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن.

وقتی روز ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ سفینه “ایگل” (Eagle) سطح ماه را لمس کرد، دوربین تلویزیونی که کنار آن نصب شده بود، قدم‎های مردد نیل آرمسترانگ بر ماه و اولین کلمات او را ضبط کرد تا برای صدها هزار جفت چشم که در سرتاسر جهان به تلویزیون دوخته شده بود، نمایش داده شود. زبان والتر کرونکیت، مجری پوشش زنده مأموریت آپولو ۱۱ در شبکه سی بی اس، در ابتدا بند آمده بود اما در نهایت توانست این جمله را ادا کند: ” انسان بر ماه پا گذاشت! … وای، پسر، وای، پسر!”  او بعد از آن گفت دوست داشت حرف‎های عمیق‎تری بزند اما این‎ کل چیزی بود که توانست به زبان بیاورد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نزدیک به ۳۰ ساعت طول کشید تا سرنشینان آپولو ۱۱ مأموریت خود بر روی ماه را تمام کنند و کرونکیت که به واسطه اجرای برنامه‎های خبری به عنوان “قابل‎اعتمادترین فرد در آمریکا” شناخته می‎شد ۲۷ ساعت از این مدت را روی آنتن زنده شبکه سی‌بی‌اس بود.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

تریسی دالبی، استاد روزنامه‎نگاری دانشگاه تگزاس در شهر آستین می‎گوید: “ناسا به جای پنهان‌کاری، اطلاعات در اختیار خبرنگاران می‎گذاشت و با این کار در بازاریابی برای مأموریت آپولو فوق‎العاده عمل کرد. آن‎ها فضانوردان را به عنوان قهرمانان نمایش جلوه می‌دادند و رسانه‎های خبری هم تا حد زیادی از آن استقبال می‎کردند. به این ترتیب آن‎ها داستان‎هایی خوش‎بینانه برای تعریف کردن داشتند، آن هم در دوره‎ای که آمریکا درگیر جنگ ویتنام بود و پوشش‎های خبری به سیاست‎های آشفته کشور اختصاص داشت.”

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

روز ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ مردم در پارک مرکزی نیویورک جمع شدند تا بر یک صفحه نمایش غول آسا فرود انسان بر ماه را تماشا کنند. این یکی از سه صفحه نمایشی بود که شبکه‎های تلویزیونی بزرگ آمریکا برای نمایش عمومی این رویداد نصب کرده بودند.

با این که بسیاری از مفسران امیدوار بودند فرود بر ماه به واسطه خلاقیت و نوآوری‎اش راهی به سوی صلح باز کند، اوضاع سیاسی جهان به همان شکل قبل به کار خود ادامه داد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹، ساعت ۲۰:۱۸ جهانی بر کره ماه فرود آمدند. حدود ۶ ساعت بعد، آرمسترانگ در ۲۱ ژوئیه ساعت ۲:۵۶ جهانی بر ماه گام نهاد. فضانورد سوم این مأموریت مایکل کالینز، به تنهایی در مدار ماه باقی‌ماند تا ۱۵ ساعت دیگر دو فضانورد دیگر به او ملحق شدند. پس از ۸ روز زندگی در فضا، هر سه فضانورد به زمین بازگشتند.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

فضانوردان فضاپیمای آپولو ۱۱ توانایی خرید بیمه عمر را برای خود نداشتند زیرا در آن زمان شرکت‌های بیمه فضانوردان را به جهت خطر خیلی بالا بیمه نمی‌کرد لذا آنها تا می‌توانستند از خود عکس گرفتند و پای آن را امضا کردند تا در صورت بوجود آمدن یک فاجعه آن عکس‌های اصل امضا شده یک منبع خوب درآمد برای خانواده های آنها به حساب آید.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

آرمسترانگ، آلدرین و کالینز، پس از هشت روز سفر در کابینی در ابعاد یک خودروی بزرگ و طی مسافت تقریبا ۸۰۰ هزار کیلومتر به ماه رسیدند. فضانوردها در طول پرتاب و فرود به تخت‌های نیمکت‌مانندی در ماژول فرماندهی بسته شده ‌بودند که حداکثر عرض آن‌ها به ۳.۹ متر می‌رسد.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

پس از این مأموریت ناسا برای تبلیغ فعالیت‎ها و استحکام بخشیدن به میراث خود به تکاپو افتاد اما در طول دهه ۱۹۷۰ هم مردم هم رسانه‎ها شروع کردند به زیر سوال بردن هزینه‎های مربوط به اکتشافات فضایی. البته شکی وجود نداشت که سفر به ماه بر فرهنگ جامعه تأثیری عمیق به جا گذاشته؛ عبارت‎هایی همچون “روی تاریک ماه” ، “ایگل فرود آمد” و ” قدمی کوچک برای بشر” بخشی از تاریخ آمریکا شدند. در عین حال، شیفتگی بشر به فضای خارج از منظومه شمسی همچنان به قوت خود باقی بود و در دهه ۱۹۷۰ میلادی علاقه به ژانر علمی تخیلی به اوج خودش رسید. موجی که ستاره‎های راک از جمله پینک فلوید و دیوید بوئی همچنین فیلمسازانی مثل جورج لوکاس و ریدلی اسکات را تحت تأثیر قرار داد. جورج لوکاس سال ۱۹۷۷ اولین قسمت مجموعه فیلم‎های “جنگ ستارگان” را ساخت و فیلم علمی- تخیلی/ ترسناک ریدلی اسکات به نام “بیگانه” هم سال ۱۹۷۹ روی پرده سینماها رفت.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

بحث اصلی در نظریه ساختگی بودن فرود انسان بر ماه این است که آمریکا در دهه ۱۹۶۰ میلادی فناوری لازم را نداشته که چنین مأموریتی را با موفقیت به پایان برساند. بنابراین این تصور شکل گرفت که ناسا بعد از پی بردن به ناممکن بودن این مأموریت، یک فرود ساختگی ترتیب داده تا در مسابقه فضایی با اتحاد جماهیر شوروی سابق به این کشور ضربه‎ای محکم وارد کند. کشوری که در آن زمان با فرود موفقیت‌آمیز کاوشگرش بر سطح ماه از رقیبش پیش افتاده بود. به محض بازگشت سفینه فضایی آپولو ۱۱، شایعاتی به راه افتاد که واقعی بودن فرود نیل آرمسترانگ بر ماه را زیر سوال می‎برد؛ لحظه‎ای که برای همیشه با این جمله معروف آرمسترانگ در ذهن‎ها ثبت شد: ” این قدمی است کوچک برای انسان و جهشی عظیم برای بشریت.”

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

تصاویر فرود آپولو ۱۱ برای کسانی که سفر به ماه را انکار می‎کردند مجموعه مدرک بود. آن‌‎ها می‎پرسیدند چرا در فضای پس‎زمینه سطح ماه ستاره‎ای دیده نمی‎شود و پرچم آمریکا در محیطی که هوا در آن جریان ندارد تکان خورده است. مایکل ریچ، ستاره‎شناس از دانشگاه کالیفرنیا می‎گوید برای رد این تئوری یک توجیه علمی وجود دارد. پرچم به دلیل فشاری که آرمسترانگ و دیگر فضانورد همراه او به نام باز آلدرین موقع فرو کردن آن در زمین وارد کرده‎اند، چین خورده و از آنجایی که جاذبه در سطح ماه یک ششم جاذبه زمین است، پرچم به همان حالت باقی مانده است.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

نکته دیگری که انکار کنندگان مأموریت آپولو ۱۱ روی آن دست گذاشته‎اند، آسمان بدون ستاره در تصاویر مربوط به فرود آپولو ۱۱ بر ماه است. اما این در واقع نتیجه تضاد شدید میان مناطق روشن و تاریک تصویر است که در عکاسی پدیده‎ای رایج به حساب می‎آید. اما دلیل این اتفاق چیست؟ برایان کوبرلین، استاد اخترفیزیک موسسه فناوری راچستر می‎گوید از آنجایی که سطح ماه نور خورشید را منعکس می‎کند در تصاویر بسیار روشن می‎افتد. این روشنایی باعث می‎شود ستارگان نسبتا کم نور در تصاویر تاریک‎تر به نظر برسند. به همین دلیل است که در عکس‎های مأموریت آپولو ۱۱ ستاره‎ها دیده نمی‎شوند. در واقع نور ستاره‎ها بسیار ضعیف است. احتمالا زمان نوردهی دوربین هم بالا بوده است.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

ادعاهای جعلی بودن فرود بشر بر ماه، ردپاهای به جا مانده فضانوردان بر ماه را هم هدف قرار داده‎اند. آن‎ها معتقدند به دلیل نبود رطوب در سطح ماه تصویر معروف ردپای آلدرین نمی‎تواند واقعی باشد. مارک رابینسون، استاد دانشگاه ایالتی آریزونا برای این یک توجیه علمی دارد. سطح ماه با لایه‎ای از سنگ‎ریزه و گرد و خاک به نام “سنگ پوشه” یا “رگولیت” پوشیده شده است. این لایه بسیار نرم است و وقتی رویش قدم بگذاری براحتی فشرده می‎شود. ذراتی که این لایه را تشکیل داده‎اند خاصیت چسبندگی دارند و به همین دلیل حتی وقتی پایت را بلند کنی، رد پا همچنان شکل خود را حفظ می‌کند. نکته دیگری که رابینسون به آن اشاره می‎کند این است که ردپاها ممکن است میلیون‎ها سال بر سطح ماه باقی بمانند چون آنجا اتمسفر وجود ندارد و در نتیجه از وزش باد هم خبری نیست.

قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه

کمربند وان آلن پرتوهایی هستند دورادور زمین و نتیجه برهم‌کنش باد خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین. در مراحل اولیه مسابقه فضایی، پرتوهای این کمربند یکی از نگرانی‎های اصلی بود؛ اینکه فضانوردان در معرض میزان کشنده‎ای از این پرتوها قرار بگیرند. اما به گفته ناسا، سرنشینان آپولو ۱۱ در سفر خود به ماه کمتر از دو ساعت در کمربند وان آلن بودند و در نقاطی که تشعشعات به حداکثر می‎رسند حتی پنج دقیقه هم باقی نماندند؛ یعنی آنقدر آنجا نبودند که پرتوها رویشان اثر کند.

نوشته نگاهی بر ماجرای «قدم گذاشتن انسان بر روی کره ماه» پس از نیم قرن اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

چرا بعد از فضانوردان پروژه فضایی «آپولو ۱۱» هیچ انسانی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

۲۹ تیر ۱۳۹۸
630 views
بدون نظر

پیاده کردن ۱۲ نفر روی کره ماه اگر بزرگ ترین دستاورد ناسا نباشد بدون شک یکی از بزرگ ترین آن هاست. فضانوردانی که سوار بر سفینه آپولو ۱۱ به ماه رسیدند، مقداری سنگ از سطح این سیاره جمع آوری کرده، چندنی عکس گرفته، چند مورد آزمایش انجام داده، چندین پرچم نصب کرده و سپس به خانه بازگشتند. اما این موفقیت باعث نشد که انسان ها حضور پایداری روی کره ماه داشته باشند. بیش از ۴۵ سال پس از این که فضانوردان سفینه آپولو ۱۱ در ۱۷ دسامبر ۱۹۷۲ برای اولین و تاکنون آخرین بار روی ماه قدم گذاشتند، دلایل بسیاری برای بازگشت انسان ها به قمر غول پیکر و غبارآلود زمین و ماندن در آنجا دستکم برای مدتی وجود داشت اما هیچگاه تکرار نشد.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

مایک پنس، معاون رییس جمهور ایالات متحده قول داده که دومین گروه از فضانوردان آمر یکایی پس از ۵۰ سال و در سال ۲۰۲۴ بار دیگر روی سطح کره ماه دیده خواهند شد و در میان آن ها نیز یک زن به عنوان اولین زنی که روی ماه قدم می گذارد نیز وجود خواهد داشت. با این وجود، مصاحبه ها با کارشناسان ناسا نشان می دهد که رسیدن به چنین هدفی به بودجه فدرال بسیار بیشتری وجود دارد، چیزی که همواره موضوع بحث های سیاسی داغی بوده است. جیم برایدنستاین، رییس سازمان ناسا در این باره می گوید: «اگر به خاطر ریسک سیاسی نبود، ما اکنون روی ماه می بودیم. در واقع، احتمالاً روی مریخ می بودیم». پس سوال این است که چرا نزدیک به ۴۷ سال است که هیچ فضانوردی نتوانسته به ماه بازگردد؟

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

برایدنستاین علت را چنین تشریح می کند: «ریسک های سیاسی بودند که مانع از وقوع آن شدند. این برنامه زمان زیادی برده و هزینه بسیار زیادی در پی داشت». وی ادعا می کند این موضوع یکی از دلایل اصلی درخواست ۱٫۶ میلیارد دلار اضافی دیگر توسط دونالد ترامپ، رییس جمهور ایالات متحده، از کنگره برای تامین هزینه های پروژه کنونی بازگشت به ماه است که «به طور عمده روی ماه نوردی تمرکز دارد که در حال حاضر وجود خارجی ندارد». راستی شویکارت، از فضانوردان آپولو ۹ اخیراً گفته که برای سازمان ناسا و رییس آن در این زمینه آرزوی موفقیت می کند: «تسریع چیزی که جاه طلبانه است یک چالش واقعی به شمار می آید و به تعهد و دلار نیاز دارد و این چیزی است که باید آن را بدست آورد. ما دو بار دیگر نیز سعی کرده ایم، ارگان های دولتی تلاش کرده اند اما ناکام مانده اند».

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

محققان و کارآفرینان سال هاست که برای یک پایگاه فضایی در ماه که بتوان فضانوردان و محققان را در آن مستقر کرده و اسکان داد تلاش می کنند. کریس هدفیلد، فضانورد سابق در این باره چنین اظهارنظر می کند: «یک پایگاه دائمی تحقیقاتی انسانی روی ماه گزینه منطقی بعدی است. تنها چندین سال دیگر با آن فاصله داریم. هنوز برای اشتباه نکردن و به کشتن ندادن افراد وقت داریم. همچنین چیزهای زیادی که باید ابداع کرده و سپس آزمایش کنیم، تا قبل از این که جلوتر برویم چیزهای بیشتری بیاموزیم». یک پایگاه فضایی در ماه می توان به مکانی برای انبار کردن سوخت به منظور انجام ماموریت هایی در عمیق فضا تبدیل شده که به تولید تلسکوپ های فضایی بی سابقه منتهی می شود و در نهایت زندگی در ماه را آسان تر می سازد و بدین ترتیب رازهای طولانی مدت علمی در مورد پیدایش زمین و ماه حل خواهد شد. حتی این موضوع می تواند باعث رشد اقتصاد جهانی شود، شاید بتوان توریسم در ماه را نیز ایجاد کرد. با این وجود بسیاری از فضانوردان و کارشناسانبر این باورند که بزرگ ترین موانع رسیدن به این اهداف و ممکن ساختن سفر به ماه به طور کلی، موضوعاتی پیش پا افتاده و حتی ناراحت کننده هستند.

رفتن به ماه بسیار پرهزینه است اما نه خیلی پرهزینه

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

اصلی ترین مانع بر سر راه پروژه ها و ماموریت های فضایی، به ویژه در ماموریت هایی که انسان را شامل می شود، مسئله افزایش هزینه هاست. بودجه ناسا در سال ۲۰۱۹ حدود ۲۱٫۵ میلیارد دلار بوده است و دولت دونالد ترامپ از کنگره خواسته که این بودجه را در سال آینده به ۲۲٫۶ میلیارد دلار برساند. شاید فکر کنید این افزایش ۱٫۱ میلیارد دلاری رقمی قابل توجه است اما باید بدانید که این رقم در بخش های مختلف ناسا توزیع خواهد شد و نه صرفاً در پروژه سفر به ماه. برای مقایسه باید بدانید که بودجه ایالات متحده در سال کنونی ۶۸۰ میلیارد دلار بوده است که با بودجه کل پروژه های ناسا قابل مقایسه نیست. علاوه بر این، بودجه ناسا در مقایسه با گذشته بسیار کمتر شده است.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

والتر کانینگام، از فضانوردان آپولو ۷ در جریان شهادت خود در کنگره در سال ۲۰۱۵ چنین گفت: «سهم ناسا از بودجه فدرال در سال ۱۹۶۵ به بالاترین حد خود یعنی ۴ درصد رسید. در ۴۰ سال گذشته این رقم زیر ۱ درصد باقی مانده است و در ۱۵ سال اخیر این رقم به سمت ۰٫۴ درصد بودجه کل فدرال میل کرده است». افزایش بودجه درخواستی ترامپ برای بازگشت به ماه و رفتن به مدار مریخ بوده است. اما با توجه به افزایش هزینه های ناسا و تاخیرهای متوالی برنامه راکتی SLS این سازمان، به نظر می رسد که این بودجه نیز برای رسیدن به هیچکدام از اهداف مذکور کافی نباشد حتی اگر تزریق سرمایه به ایستگاه فضایی بین المللی نیز خیلی زود متوقف شود.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

گزارشی که توسط سازمان ناسا در سال ۲۰۰۵ منتشر شد برآورد کرده بود که سفر دوباره به ماه در مدت ۱۳ سال حدود ۱۰۴ میلیارد دلار هزینه برجای خواهد گذاشت (برای امروز و با احتساب تورم، ۱۳۳ میلیارد دلار). برنامه آپولو که انسان را به ماه رساند با احتساب تورم امروزی بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار هزینه داشته است. کانینگام در جریان شهادت خود در کنگره چنین گفت: «تحقیقات و اکتشافات توسط انسان پرهزینه ترین بخش است و به همین دلیل است که بدست آوردن حمایت سیاسی دشوار شده است مگر اینکه کشور، یا همان کنگره ای که در آن هستیم، تصمیم بگیرد پول بیشتری در این پروژه مصرف کند، تنها کاری که اینجا می کنیم حرف زدن است. بودجه ناسا بسیار کمتر از آن است که بتوان با آن کارهایی که در موردشان صحبت کردیم را انجام دهیم».

بیشتر بخوانید: از کیسه تا پوشک؛ روش های دستشویی کردن فضانوردان در ماموریت های آپولو در ماه

مشکل روسای جمهور ایالات متحده

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

اگر دولت دونالد ترامپ موفق شود برای بار دوم فضانوردان آمریکایی را در سال ۲۰۲۴ روی ماه فرود آورد، این اتفاق در پایان دوره دوم ریاست جمهوری وی رخ خواهد داد، آن هم به شرطی که وی برای دوره دوم نیز در کاخ سفید حضور داشته باشد. در این موضوع نیز مشکلات دیگری نهفته است: دست و دلبازی ها و ریخت و پاش های سیاسی و حزبی. پروسه طراحی، مهندسی و آزمایشی یک سفینه فضایی برای رساندن انسان ها به دنیایی دیگر بیش از یک دوره هشت ساله به طول می انجامد و روسای جمهور و قانونگذاران جدید همواره اولویت های فضایی رهبران گذشته را کنار می گذراند. برای مثال در سال ۲۰۰۴، دولت بوش از ناسا خواست که راهی جدید برای جایگزین کردن شاتل فضایی که قرار بود بازنشسته شود و همچنین بازگشت به ماه پیدا کند.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

این آژانس به ایده ای جدید دست یافت که فضانوردان را با استفاده از راکتی به نام Ares و سفینه ای به نام Orion روی ماه فرود می آورد. ناسا بیش از ۹ میلیارد دلار را در طی ۵ سال صرف طراحی، ساخت و آزمایش سخت افزارهای جدید برای ساخت یک فضاپیما به منظور رساندن دوباره انسان به ماه کرد. با ورود باراک اوباما به کاخ سفید، او این برنامه را ملغی کرده و پروژه ساخت راکت های SLS را جایگزین آن کرد. دونالد ترامپ برنامه ساخت راکت SLS را ملغی نکرده اما هدف تعیین شده در دولت اوباما برای فرستادن فضانوردان به یک سیارک را تغییر داده و اولویت را روی سفر به ماه و مریخ قرار داده است. چنین تغییرهای مداومی در اولویت های پرهزینه ناسا به کنسل شدنی بعد از کنسل شدن دیگر منتهی شده که از دست رفتن بیش از ۲۰ میلیارد دلار، سال ها زمان و توان مهندسان را در پی داشته است. علاوه بر این به نظر نمی رسد که آرای عمومی مردم موافق بازگشت به ماه باشد.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

حتی زمانی که برنامه آپولو در جریان بوده و باز آلدرین و نیل آرمسترانگ توانستند روی سطح ماه فرود آیند نیز تنها ۵۳ درصد از آمریکایی ها بر این باور بودند که این موفقیت ارزش هزینه های سرسام آورش را داشته است. امروزه اکثر آمریکایی ها بر این باورند که ناسا باید بازگشت به ماه را اولویت خود قرار دهد که بر اساس نظرسنجی صورت گرفته در دسامبر ۲۰۱۸ دیدگاه ۵۷ درصد از سوال شوندگان بوده اما از این میزان تنها ۳۸ درصد بر این باور بوده اند که بازگشت انسان های زنده به ماه ضروری است و بقیه بر این باور بوده اند که با ربات نیز می توان این کار را انجام داد.

چالش هایی فراتر از سیاست

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

نبرد سیاسی که همواره بر سر ماموریت های ناسا و بودجه آن وجود داشته تنها دلیل بازنگشتن انسان ها به ماه نبوده است. ماه یک دام مرگ ۴٫۵ میلیارد ساله برای انسان ها بوده که نباید آن را دستکم گرفت. سطح ماه پر از دهانه های آتشفشانی و تخته سنگ هایی است که فرود آمدن بر سطح آن را دشوار و خطرناک می سازد. دولت ایالات متحده میلیاردها دلار امروزی هزینه صرف توسع، اعزام و نصب ماهواره های متعدد برای بررسی و نقشه برداری از سطح ماه کرد که در نهایت به پیاده شدن فضانوردان سفینه آپولو ۱۱ بر ماه شد. با این وجود، نگرانی اصلی اثراتی است که در نتیجه یون های شهاب سنگ ها ایجاد شده است: ریگولیت (regolith) یا همان غبار ماه.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

سطح ماه از یک لایه نازک شبیه طلق از غبار تشکیل شده که در برخی نقاط عمق آن به چند اینچ می رسد که از لحاط الکترواستاتیکی از طریق تعامل با بادهای خورشیدی شارژ شده و بسیار فرساینده و چسبناک بوده، باعث ایجاد مشکل جدی برای جلیقه های فضانوردان، خودروهای فضایی و سیستم های دیگر می شود. اگر قرار باشد به ماه رفت و مدت زمان طولانی آنجا ماند باید راهی برای حل این مشکل یافت. همچنین مشکل نور خورشید نیز در ماه وجود دارد. برای مدت ۱۴ روز سطح ماه به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه های مستقیم خورشید به یک جهنم سوزان تبدیل می شود زیرا ماه هیچ اتمسفر محافظتی مانند زمین ندارد. ۱۴ روز بعدی سطح ماه در تاریکی کامل خواهد بود که در این مدت یکی از سردترین نقاط روی جهان هستی لقب می گیرد.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

محققان بر این باورند که در هیچ جای دیگری که تاکنون کشف شده، جایی بدتر و سخت تر از سطح ماه برای زندگی وجود ندارد. با این وجود، از آنجایی که ماه نزدیک ترین مکان به زمین است بهترین گزینه برای یاد گرفتن زندگی در جاهای دیگر غیر از سیاره زمین است. البته ناسا لباس های فضانوردی و ماه نوردهایی که به اشعه خورشید و گرد و غبار سطح ماه مقاوم هستند ساخته است اما نمی توان این تجهیزات به زودی آماده سفر به ماه شوند.

چرا بعد از فضانوردان آپولو 11 و به مدت حدود 50 سال هیچ کسی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟

با توجه به اینکه مشکل اصلی در زمینه بازگشت انسان به ماه مسئله مالی است، در شرایط موجود تنها کشورهای ایالات متحده و چین توان مالی انجام چنین پروژه ای را دارند، هر چند این موضوع برای دو کشور مذکور نیز چندان آسان نیست، دستکم در شرایط کنونی و در آینده ای نزدیک.

بیشتر بخوانید: ۸ کاری که فضانوردان نمی توانند در فضا انجام دهند

نوشته چرا بعد از فضانوردان پروژه فضایی «آپولو ۱۱» هیچ انسانی نتوانسته روی ماه قدم بگذارد؟ اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

با پرجمعیت ترین شهرهای دنیا در سال ۲۰۱۹ آشنا شوید

۲۹ تیر ۱۳۹۸
562 views
بدون نظر

شهرهای پکن و دهلی، که متعلق به پرجمعیت ترین کشورهای دنیا هستند، از گذشته به شلوغ و پرجمعیت بودن معروف بوده اند. در تصاویر معابر این شهرها همیشه جمعیت زیادی به چشم می خورد که در حال رفت و آمد هستند. اما فقط چین و هند نیستند که پرجمعیت ترین شهرهای دنیا را در خود جای داده اند. در ادامه با پرجمعیت ترین شهرهای دنیا در سال ۲۰۱۹ آشنا خواهیم شد. فهرست پیش از کمترین به بیشترین مرتب شده است.

پرجمعیت ترین شهرهای دنیا در سال 2019

۲۰- گوانگژو، چین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۲،۹۶۸،۰۰۰ نفر
شهر گوانگژو که بر روی رود پرل در شمال غربی هنگ کنگ قرار گرفته، سومین شهر بزرگ چین محسوب می شود.
این شهر بندری پر جنب و جوش، یکی از بزرگ ترین قطب های تجاری و صنعتی چین به شمار می رود و میلیون ها کارگر از سراسر کشور چین در آن مشغول به کار هستند.

۱۹- ریو دو ژانیرو، برزیل
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۳،۳۷۴،۰۰۰ نفر
ریو دو ژانیرو در تمام سال آب و هوای مطبوعی دارد، گرچه این شهر به ویژه در ماه های گرم تر سال و در فصل تعطیلات به خاطر برگزاری کارناوال در ماه فوریه، شلوغ تر هم می شود.
ساحل کوپاکابانا یکی از شلوغ ترین نقاط این شهر و مملوء از مردم محلی و توریست ها است.

۱۸- تیانجین، چین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۳،۳۹۶،۰۰۰ نفر
شهر ساحلی تیانجین بزرگ ترین بندر در شمال چین است و به همین دلیل یکی از مراکز بازرگانی مهم این کشور به شمار می رود. انتظار می رود تا سال ۲۰۳۰ جمعیت این شهر به ۱۴،۶۰۰،۰۰۰ نفر افزایش پیدا کند.

۱۷- مانیل، فیلیپین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۳،۶۹۹،۰۰۰ نفر
مانیل، پایتخت کشور فیلیپین به بانکداری در حال رشد و صنایع تجاری اش مشهور است. بندر مانیل، بزرگ ترین بندر دریایی این کشور است که در خدمت صنعت کشتیرانی فیلیپین است.

۱۶- لاگوس، نیجریه
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۳،۹۰۴،۰۰۰ نفر
لاگوس پایتخت تجاری نیجریه و همینطور یکی از آن شهرهای قاره ی آفریقا است که بالاترین سرعت رشد را دارند. طبق پیش بینی های سازمان ملل، جمعیت شهر لاگوس تا سال ۲۰۳۰ به ۲۴،۲۳۹،۰۰۰ نفر خواهد رسید.

۱۵- کلکته، هند
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۴،۷۵۵،۰۰۰ نفر
شهر کلکته در شرق هند و در نزدیکی مرز بنگلادش قرار دارد. کلکته مرکز ایالت بنگال غربی هم هست.
در این شهر در مجموع ۱۴ دانشگاه دولتی وجود دارد که مردم محلی در آن ها تحصیل می کنند.
با این حال، به دلیل پیر شدن جمعیت و پایین آمدن نرخ تولد، انتظار می رود جمعیت این شهر تا سال ۲۰۳۰ تنها به ۱۶،۹۵۶،۰۰۰ نفر برسد.

۱۴- استانبول، ترکیه
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۴،۹۶۸،۰۰۰ نفر
استانبول علاوه بر اینکه یک قطب گردشگری به شمار می رود و گردشگران زیادی را از سراسر دنیا به خود جذب می کند، در مرکز اقتصاد ترکیه هم هست.
به علاوه، فرودگاه جدید استانبول که هنوز به طور کامل ساخته نشده اما فاز اول آن مورد بهره برداری قرار گرفته، بعد از تکمیل تمامی فازها، سالانه پذیرای ۱۵۰ میلیون مسافر خواهد بود.

۱۳- بوینس آیرس، آرژانتین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۵،۰۵۷،۰۰۰ نفر
بوینس آیرس، پایتخت آرژانتین، برای بسیاری از صنایع عمده ی این کشور، از جمله گردشگری، فاینانس و تولید، شهر مهمی محسوب می شود.

۱۲- چونگ کینگ، چین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۵،۳۵۴،۰۰۰ نفر
شهر چونگ کینگ به دلیل نزدیکی به رود یانگ تسه، در مناطق مرکزی و جنوب غربی چین، یک شهر بندری پرآوازه و قطبی صنعتی به شمار می رود.
این شهر کارخانجات تولیدی مختلفی در زمینه ی آهن، فولاد و غیره و همینطور منابع طبیعی ای مثل ذغال سنگ، گاز طبیعی و انواع مختلفی از معادن دارد. این منابع و صنایع، کارگران را از سراسر کشور چین به این شهر می کشاند.

۱۱- کراچی، پاکستان
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۵،۷۴۱،۰۰۰ نفر
کراچی، پایتخت اقتصادی و صنعتی پاکستان، بیش از پیش در حال رشد است. هر دو بندر کراچی و بن قاسم در این شهر قرار دارند که در خدمت صنایع حمل و نقل و بازرگانی کراچی هستند.
طبق پیش بینی ها، جمعیت کراچی تا سال ۲۰۳۰ به ۲۴،۸۳۸،۰۰۰ نفر خواهد رسید.

۱۰- اوزاکا، ژاپن
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۱۹،۲۲۳،۰۰۰ نفر
اوزاکا در حال حاضر شهر پرجمعیتی محسوب می شود، اما چند سالی است که جمعیت آن رو به کاهش گذاشته که بخشی از آن به خاطر پایین آمدن نرخ تولد است. انتظار می رود تا سال ۲۰۳۰ جمعیت آن به ۱۹،۹۷۶،۰۰۰ نفر برسد. با این حال، جمعیت ساکنان خارجی این شهر در حال افزایش است.

۹- پکن، چین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۰،۰۳۵،۰۰۰ نفر
کشور چین ۵ مورد از پرجمعیت ترین شهرهای دنیا را در خود جای داده که پکن دومین آن ها است. به علاوه، طبق پیش بینی ها، جمعیت این شهر تا سال ۲۰۳۰ به ۲۷،۷۰۶،۰۰۰ نفر افزایش خواهد یافت.

۸- بمبئی، هند
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۰،۱۸۵،۰۰۰ نفر
با یک نگاه به تصاویر حمل و نقل عمومی بمبئی به راحتی می توان به جمعیت زیاد این شهر می توان پی برد. بمبئی، علاوه بر اینکه یکی از پرجمعیت ترین شهرهای هند و همینطور دنیا است، ثروتمندترین شهر کشور هند هم به شمار می رود، با ثروتی که در مجموع معادل ۲۸۰ میلیارد دلار آمریکا است.

۷- داکا، بنگلادش
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۰،۲۸۴،۰۰۰ نفر
داکا یکی از کلان شهرهای در حال رشد بنگلادش است که تراکم جمعیتی بالایی به میزان ۴۴،۵۰۰ نفر در هر یک کیلومتر مربع دارد. داکا در سال ۲۰۱۵ متراکم ترین شهر دنیا شناخته شد.

۶- قاهره، مصر
جمعیت در سال ۲۰۱۹، ۲۰،۴۸۵،۰۰۰ نفر
گرچه شهر قاهره، به ویژه به خاطر محل قرارگیری اهرام جیزه، برای بسیاری یادآور مصر باستان است، اما قاهره یک شهر بسیار پرجمعیت هم هست.
شهر قاهره علاوه بر صنعت گردشگری اش، بیمارستان ها و دانشگاه های زیادی هم دارد.

۵- مکزیکوسیتی، مکزیک
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۱،۶۷۲،۰۰۰ نفر
مکزیکوسیتی و منطقه ی شهری اطراف آن از ترکیب منحصر به فردی از فرهنگ باستانی و صنایع مدرن برخوردار هستند. این شهر نه فقط تنوچتیتلان، پایتخت باستانی آزتک ها، را در خود جای داده بلکه قطب اقتصادی آمریکای لاتین هم به شمار می رود.

۴- سائو پائولو، برزیل
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۱،۸۴۷،۰۰۰ نفر
سائو پائولو با جمعیتی نزدیک به ۲۲ میلیون نفر، پرجمعیت ترین شهر در نیم کره جنوبی به شمار می رود.
سائو پائولو شهری چند فرهنگی با صنایع متنوع، از فاینانس گرفته تا گردشگری، است.

۳- شانگهای، چین
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۶،۳۱۷،۰۰۰ نفر
شانگهای که پرجمعیت ترین شهر چین به شمار می رود، به شلوغی معابرش معروف است. شانگهای علاوه بر آنکه یک مقصد گردشگری پرطرفدار است، یک مرکز اقتصادی هم هست و شلوغ ترین بندر کانتینری دنیا به شما می رود.

۲- دهلی، هند
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۲۹،۳۹۹،۰۰۰ نفر
دهلی شهر و ناحیه ای در شمال هند است. این ناحیه ی شهری، دومین شهر پرجمعیت دنیا به شمار می رود و انتظار می رود در سال های پیش رو جمعیت آن کماکان افزایش پیدا کند.
در حقیقت، طبق پیش بینی های سازمان ملل، جمعیت دهلی تا ۲۰۳۰ به ۱۰ میلیون نفر خواهد رسید.

۱- توکیو، ژاپن
جمعیت در سال ۲۰۱۹: ۳۷،۴۳۵،۰۰۰ نفر
پرجمعیت ترین شهر کره زمین، توکیو است. توکیو که با طراحی مدرن، تکنولوژی های پیشرفته و خیابان های شلوغش شناخته می شود، از گذشته به پرجمعیت بودن مشهور بوده.
گرچه سازمان ملل پیش بینی می کند توکیو تا سال ۲۰۳۰ کماکان در صدر فهرست پرجمعیت ترین شهرهای دنیا باقی بماند، اما انتظار می رود جمعیت این شهر ظرف ۱۳ سال آینده به ۳۷،۱۹۰،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کند.

نوشته با پرجمعیت ترین شهرهای دنیا در سال ۲۰۱۹ آشنا شوید اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

جدید ترین برنامه های گالری گردی در مرداد ماه تهران

۲۹ تیر ۱۳۹۸
414 views
بدون نظر

جدید ترین برنامه نگارخانه های شهر تهران در مردادماه نود و هشت را در گزارش امروز سرویس هنری روزیاتو می خوانید.

گالری

نمایش آثار علیرضا چلیپا در نگارخانه امروز

گالری گردی

نمایش آثار طلوع ناصری با نام جاده فرعی در نگارخانه زیر زمین دستان

راهنمای تاسیس گالری در سال ۱۳۹۸

الا: نمایشگاه گروهی طراحی زنان جوان معاصر ۲۸ تیر تا ۶ مرداد در گالری الا به نشانی بلوار کشاورز، خیابان نادری، کوچه زرکش، پلاک ۱۳، واحد ۶، زیر همکف برپاست.

اعتماد نگارستان: نمایشگاه نقاشی فریبا فرقدانی با نام پنداری دیگر ۲۸ تیر تا ۲۲ مرداد در گالری اعتماد نگارستان به نشانی، میدان بهارستان، خیابان دانشسرا، باغ نگارستان میزبان علاقمندان است.

ای جی: نمایشگاه گروهی اجرا و چیدمان ویدیو تله سیتی با آثاری از اولیویه ویلانو، یوآنا آروفات، مینا بزرگمهر و هادی کمالی‌مقدم ۲۸ تیر تا ۸ مرداد در گالری Ag واقع در خیابان کریم‌خان، خیابان عضدی جنوبی، پلاک ۴۳ برپا است.

ایده: نمایشگاه نقاشی الناز کاظم‌تاش با نام هایکو”۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری ایده به نشانی کریم‌خان زند، خیابان سنایی، خیابان هجدهم، پلاک ٢۶ میزبان علاقمندان به هنر است.

برج آزادی: نمایشگاه گروهی نقاشی و طراحی ۲۸ تیر تا ۴ مرداد در تالار آینه برج آزادی به نشانی میدان آزادی برپاست.

ثالث: نمایشگاه نقاشی اکرم سرتختی ۲۷ تیر تا ۲ مرداد در گالری ثالث برپاست. این گالری در خیابان کریم‌خان زند، بین ایرانشهر و ماهشهر شماره ١۴٨ قرار دارد.

خاک: نمایشگاه سالانه خاک ۲۸ تیر تا ۱۵ مرداد در گالری خاک واقع در خیابان شریعتی، دوراهی قلهک، خیابان بصیری، کوچه ژیلا، پلاک ۱ برگزار می‌شود.

جاوید: نمایشگاه نقاشی سرور کیوان با نام آوای بوم و برگ ۲۸ تیر تا ۴ مرداد در گالری جاوید به نشانی میدان فاطمی، خیابان جویبار، خیابان زرتشت غربی، کوچه یزدان، پلاک ۱۷، واحد ۱ برپاست.

خانه نگار ۱۴: نمایشگاه عکس علیرضا عزیزی با نام sleep walk از ۲۸ تیر تا ۴ مرداد در خانه نگار ۱۴ به نشانی خیابان انقلاب، خیابان خارک، پلاک ۱۴ برپاست.

دستان+۲ : نمایشگاه چاپ دستی سینا چوپانی با نام معصیت ۲۸ تیر تا ۱۱ مرداد در گالری دستان+۲ برپاست. علاقه‌مندان می‌توانند به نشانی خیابان فرشته، خیابان بیدار، شماره ۸، طبقه ۲ مراجعه کنند.

دنا: نمایشگاه عکس کاترین نظری با نام مواجهه ۲۸ تیر تا ۴ مرداد در گالری دنا برپاست. علاقه‌مندان می‌توانند به نشانی خیابان سپهبد قرنی، بعد از چهار راه طالقانی، کوچه سوسن، پلاک ۴، طبقه ۲ مراجعه کنند.

راه ابریشم: نمایشگاه آثار برگزیده جایزه عکاسی مینی‌مالیسم ۲۸ تیر تا ۲۰ مرداد در گالری راه ابریشم به نشانی بلوار کشاورز، بین خیابان وصال و قدس، پلاک ۲۱۰ برپاست.

زیرزمین دستان: نمایشگاه نقاشی طلوع ناصری با نام جاده فرعی ۲۸ تیر تا ۱۱ مرداد در گالری زیرزمین دستان برپاست. علاقه‌مندان می‌توانند به نشانی خیابان فرشته، خیابان بیدار، شماره ۶ مراجعه کنند.

سلوک: نمایشگاه گروهی نقاشی تروما ۲۸ تیر تا ۸ مرداد در گالری سلوک به نشانی خیابان فرشته، خیابان تختی، کوچه یکم، پلاک ۱ برپاست.

شکوه: نمایشگاه نقاشی هادی اصغرزاده با نام انسان معاصر ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری شکوه برپاست. علاقه‌مندان می‌توانند برای تماشای این آثار به نشانی فرمانیه، بلوار شهید اندرزگو، خیابان سلیمی شمالی، کوچه امیر نوری، پلاک ۱۹ مراجعه کنند.

شلمان: نمایشگاه نقاشی علی پریزاد با نام وحشی بافت ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری شلمان برگزار می‌شود. علاقه‌مندان می‌توانند به نشانی میرداماد، نرسیده به شریعتی، رودبارغربی (جنوبی)، کوچه کاووسی، پلاک ۲۷ مراجعه کنند.

شمیس: نمایشگاه گروهی نقاشی با نام این منم ۲۸ تیر تا ۳ مرداد در نگارخانه شمیس به نشانی فرمانیه، بلوار اندرزگو، خیابان دانیالی، شماره ۸ برپاست.

طراحان آزاد: نمایشگاه نقاشی ساناز دزفولیان با نام ذات پنهان ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری طراحان آزاد به نشانی میدان فاطمی، میدان. گلها، میدان سلماس، شماره ۵ برقرار است.

کاما: نمایشگاه نقاشی مرضیه فخر با نام دگرگونی ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری کاما برپاست. این گالری به نشانی خیابان پاسداران، خیابان گلستان دهم، پلاک ۲۴ طبقه دوم قرار دارد.

گلستان: نمایشگاه آثار عباس خنجر ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری گلستان به آدرس دروس، خیابان شهید کماسایی، شماره ۳۴ برگزار می‌شود.

گویا: نمایشگاه گروهی آنچه نادیدنیست  ۲۸ تا ۳۱ تیرماه در نگارخانه گویا واقع در کریم‌خان زند، روبروی ایرانشهر، پلاک ۸۹ میزبان هنردوستان است.

نگر: نمایشگاه گروهی آثار تجسمی انسان معاصر ۱، ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در نگارخانه نگر واقع در قیطریه، ضلع جنوبی پارک، خیابان روشنایی، کوچه دلارام، پلاک ۳۳، زنگ سوم برپاست.

نیان: نمایشگاه نقاشی‌های مهدی عربی و نمایشگاه چیدمان امید آفرین‌زاد ۲۸ تیر تا ۱۱ مرداد در گالری نیان به نشانی بلوار اندرزگو، بلوار صبا، کوچه شب‌نما، نبش کوچه گوهر، شماره ۲ برپاست.

هما: نمایشگاه نقاشی ساله شریفی ۲۸ تیر تا ۸ مرداد در گالری هما واقع در خیابان کریم‌خان زند، خیابان سنایی، کوچه چهارم غربی، پلاک ۸، واحد یک میزبان هنردوستان است.

ویستا: نمایشگاه حجم و چیدمان علی اعتبار با نام تزلزل در گالری ویستا و نمایشگاه عکس و ترکیب مواد پریسا فهامی با نام “زیرین و رویین” در ویستا پلاس ۲۸ تیر تا ۴ مرداد برپاست. گالری ویستا به نشانی خیابان مطهری، خیابان میرعماد، کوچه دوازدهم، پلاک ۱۱ میزبان علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی است.

اجرایی سیار، در باب به بازی گرفتن شهر

یاسمین: نمایشگاه گروهی نقاشی با نام تراژدی ۲۸ تیر تا ۲ مرداد در گالری یاسمین به نشانی خیابان خردمند جنوبی، نرسیده به بلوار کریم‌خان زند، ساختمان افسر، پلاک ٧٠، طبقه اول برگزار می‌شود.

نوشته جدید ترین برنامه های گالری گردی در مرداد ماه تهران اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

نگاهی به ۱۵ مورد از رایج ترین تصورات نادرست درباره سرطان پوست

۲۹ تیر ۱۳۹۸
444 views
بدون نظر

سرطان پوست یکی از شایع ترین انواع سرطان است و مهم ترین عامل آن چیزی جز نور خورشید نیست. در حقیقت پرتوهای حیات بخش خورشید می توانند کشنده باشند. متأسفانه علیرغم بالا بودن میزان شیوع سرطان پوست، هنوز عده ی زیادی از مردم درباره ی آن آگاه نیستند و تصورات اشتباهی درمورد این سرطان دارند. در ادامه به ۱۵ مورد از رایج ترین تصورات نادرست درباره ی سرطان پوست می پردازیم.

۱- من برنزه می شوم نه آفتاب سوخته. پس به سرطان پوست دچار نمی شوم

رایج ترین تصورات نادرست درباره سرطان پوست

این تصور که افرادی که بی دردسر و بدون آفتاب سوخته شدن برنزه می شوند به سرطان پوست مبتلا نمی شوند، کاملا اشتباه است. همه ی افراد با هر نوع پوستی ممکن است به این سرطان مبتلا شوند. داشتن پوست تیره نقشی در محافظت از پوست در برابر این سرطان ندارد. اگرچه برنزه شدن پوست خطرناک به نظر نمی رسد اما در واقع نشانه ی آسیب پوستی و واکنش پوست به صدمه ی وارد شده به آن است. سلول های پوست با تولید ملانین (رنگدانه ی اضافی پوست) از آسیب دیدن خود خبر می دهند.

۲- دستگاه های برنزه کننده راه مطمئنی برای برنزه شدن هستند

طبق تحقیقات، یک بار استفاده از دستگاه های برنزه کننده (مثل سولارویم) قبل از سن ۳۵ سالگی، می تواند خطر ابتلا به ملانوم، خطرناک ترین نوع سرطان پوست را تا ۵۰ درصد افزایش دهد.

۳- سرطان پوست فقط مختص به پوست است

حتی چشم های شما هم می توانند آفتاب سوخته شوند و سلول هایی که در داخل و اطراف چشم رنگدانه تولید می کنند به نوعی از سرطان پوست دچار شوند. پرتوهای فرابنفش مانند پوست، به چشم ها و بینایی شما هم می توانند صدمه بزنند. اگر مدت کوتاهی در معرض شدید پرتوهای فرابنفش قرار بگیرید، دچار آفتاب سوختگی چشمی می شوید، حالت دردناکی که علائم آن عبارتند از قرمز شدن چشم ها، احساس وجود شن در چشم ها، حساسیت شدید به نور و آبریزش شدید چشم ها. اگر مکررا در معرض نور شدید خورشید قرار بگیرید، این مسأله می تواند منجر به سرطان پوست شود. خطر ابتلا به این سرطان در افراد چشم روشن بیشتر است.

۴- استفاده از کرم های ضدآفتابی که SPF بالایی دارند بهتر است

تصورات نادرستی درباره ی SPF کرم های ضدآفتاب و محصولات آرایشی وجود دارد. با کرم ضدآفتابی با SPF 100 می توانید ۱۰۰ برابر بیشتر از بدون آن، در آفتاب بمانید و آفتاب سوخته نشوید. با این حال، اگر عرق کردید یا خیس شدید، کماکان باید کرم ضدآفتاب تان را تجدید کنید. بسیاری از مردم به اشتباه مقدار کمتری از ضدآفتاب های SPF بالا را به پوست شان می زنند اما ضدآفتاب های SPF پایین را بیشتر می زنند.

ضدآفتاب SPF 30، جلوی ۹۷ درصد از پرتوهای فرابنفش را می گیرد و استفاده ی صحیح از آن برای محافظت از پوست در برابر این پرتوهای مضر کفایت می کند. هنوز ثابت نشده است که ضدآفتاب هایی با SPF بالاتر از ۵۰ می توانند مانع از پرتوهای فرابنفش آ و ب شوند. پرتوهای فرابنفش آ مهم ترین نقش را در ابتلا به ملانوم بدخیم دارند. بنابراین استفاده از ضدآفتاب هایی با SPF 30 تا ۵۰ کفایت می کند.

۵- در برابر پرتوهای فرابنفش آ کاری از دستمان بر نمی آید

پزشکان معتقدند ماده ی زینک بهترین مانع برای پرتوهای فرابنفش آ است. به دنبال محصولات بهداشتی ای باشید که حاوی دست کم ۲۰ درصد زینک اکساید یا ترکیبی از ۱۵ درصد زینک اکساید با تیتانیوم دی اکسید هستند. زینک اکساید جذب پوست نمی شود و انتخاب بسیار خوبی برای محافظت از پوست کودکان در برابر آفتاب است.

۶- اگر در کودکی آفتاب بگیریم در بزرگسالی به سرطان پوست دچار نمی شویم

بسیاری از مردم تصور می کنند اگر در دوران کودکی در معرض شدید نور آفتاب قرار بگیرند، در بزرگسالی احتمال صدمات ناشی از آفتاب و ابتلا به سرطان پوست کمتر می شود. اما در حقیقت برعکس است و این مسأله خطر آسیب های ناشی از نور خورشید و سرطان در دوران بزرگسالی را افزایش می دهد.

۷- در زمستان لزومی ندارد از ضدآفتاب استفاده کنیم

تفاوتی ندارد تابستان باشد یا زمستان، هوا گرم باشد یا سرد، خورشید همیشه وجود دارد. در زمستان ها هم در معرض پرتوهای فرابنفش قرار دارید، به ویژه اگر برای ورزش های زمستانی مثل اسکی به ارتفاعات بروید. حتی ممکن است در طول زمستان خطر بیشتری شما را تهدید کند چون برف و یخ نور آفتاب را منعکس می کنند. بنابراین استفاده از کرم ضدآفتاب و عینک آفتابی را فراموش نکنید.

۸- در هوای ابری دلیلی برای نگرانی وجود ندارد

روزهای ابری هم خطرناک هستند و ۸۰ درصد از پرتوهای فرابنفش می توانند از میان ابرها نفود کنند. وقتی در فضای آزاد هستید برای محافظت از پوست خود، فارغ از آفتابی یا ابری بودن هوا، همه ی آن قسمت های پوست تان که در معرض آفتاب است را با کرم ضدآفتاب بپوشانید.

۹- من و فرزندم پوست تیره ای داریم پس دچار سرطان پوست نمی شویم

خطر ابتلا به سرطان پوست در افرادی که پوست تیره تری دارند کمتر از کسانی است که پوست روشن تری دارند، اما افراد رنگین پوست هم به این سرطان دچار می شوند. احتمال دارد سرطان پوست در این افراد دیرتر تشخیص داده شود و عواقب بدتری داشته باشد. به علاوه همه ی کودکان باید در برابر پرتوهای فرابنفش محافظت شوند. میزان ملانین (رنگدانه ی اضافی پوست) در پوست نوزادان و خردسالان کمتر است. به همین دلیل پوست آن ها در برابر پرتوهای فرابنفش حساس تر است، همانطور که کودکان نسبت به افراد بزرگسال حساس تر هستند.

۱۰- به ندرت به فضای باز می روم پس دلیلی برای نگرانی وجود ندارد

اگر در فضای بسته اغلب در کنار پنجره هستید باز هم در معرض پرتوهای فرابنفش قرار دارید. پنجره ها می توانند مانع از صدمه ی پرتوهای فرابنفش ب شوند اما در مورد پرتوهای فرابنفش آ کاری از دست شان برنمیاید. پرتوهای فرابنفش آ منجر به ملانوم می شوند.

۱۱- صبح از کرم ضدآفتاب استفاده کردم و دیگر نیاز نیست آن را تجدید کنم

استفاده از کرم ضدآفتاب قبل از بیرون آمدن از خانه کاملا درست است اما به خاطر داشته باشید که هر دو ساعت و به ویژه بعد از شنا، ورزش زیاد و عرق کردن حتما ضدآفتاب خود را تجدید کنید. این مسأله در مورد محصولات آرایشی دارای SPF هم صدق می کند.

۱۲- لباس های ما محافظ خوبی در برابر نور خورشید هستند

بسیاری از مردم تصور می کنند با پوشیدن یک تیشرت در برابر صدمات نور خورشید محافظت می شوند اما پارچه های سبک محافظ خوبی در مقابل نور خورشید نیستند.

۱۳- افراد سالخورده به سرطان پوست مبتلا نمی شوند

اگرچه سرطان پوست در میان جوان ها شایع تر است اما به معنای آن نیست که افراد سالخورده به این سرطان مبتلا نمی شوند. خطر ابتلا به ملانوم با افزایش سن بالا می رود و متوسط سنی تشخیص آن ۶۳ سالگی است.

۱۴- هر چه خال کمتری داشته باشیم خطر ابتلا به سرطان پوست کمتر است

داشتن خال های زیاد یکی از ریسک فاکتورهای سرطان پوست بیان شده است اما نداشتن خال به معنای آن نیست که خطر ابتلا به این سرطان شما را تهدید نمی کند. طی پژوهشی معلوم شد بسیاری از افراد مبتلا به ملانوم، خال های زیادی ندارند. با این حال به همه ی خال هایتان توجه داشته باشید، حتی اگر فقط یک خال باشد و اگر متوجه تغییری در آن شدید به پزشک مراجعه کنید.

۱۵- سرطان پوست کشنده نیست

ملانوم بدخیم بسیار کشنده است. طبق اطلاعات جمع آوری شده توسط انجمن سرطان ایالات متحده امریکا، انتظار می رود در سال ۲۰۱۸، وجود ملانوم در ۹۱ هزار امریکایی تشخیص داده شود که پیش بینی می شود ۹ هزار مورد از آن ها بر اثر این بیماری از دنیا بروند. اما به خاطر داشته که با رعایت نکات ایمنی می توان از اغلب سرطان های پوست جلوگیری کرد.

با علائم سرطان پوست و راهکارهای پیشگیری از آن در تابستان آشنا شوید

۸ نقطه در بدن که علایم واضح سرطان پوست را در خود نشان خواهند داد

۸ واقعیت تعجب برانگیز در مورد «سرطان پوست» که هر فردی باید از آنها آگاهی داشته باشد

نوشته نگاهی به ۱۵ مورد از رایج ترین تصورات نادرست درباره سرطان پوست اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

۱۳ کشوری که خیانت به همسر در آن ها مجازات سنگینی دارد

۲۸ تیر ۱۳۹۸
397 views
بدون نظر

خیانت به شریک عاطفی یا زندگی خود نه تنها باعث جریحه دار شدن احساسات، بلکه از میان رفتن اعتماد هم می شود. این مسأله، بسته به نحوه ی واکنش طرفین رابطه، می تواند به یک رنجش عمیق و به دنبال آن، پایان رابطه عاطفی یا ازدواج منجر شود. اما در بعضی کشورها، کار تنها به اینجا ختم نمی شود و خیانت، عواقب قانونی ای مثل جریمه نقدی یا حتی زندان دارد. این مسأله تنها مختص به کشورهای اسلامی نیست و حتی در بعضی کشورهای غیر اسلامی و ایالت های آمریکا با فرد خیانتکار برخورد قانونی می شود. در ادامه به ۱۳ کشوری می پردازیم که خیانت به همسر در آن ها مجازات سنگینی دارد.

۱- فیلیپین

مجازات خیانت به همسر در کشورهای مختلف

در فیلیپین برقراری رابطه جنسی با کسی غیر از همسر خود، هم برای زنان و هم برای مردان، مجازات حبس دارد. این مجازات شامل فردی که در خیانت شراکت داشته هم می شود.

زنانی که معلوم شود به همسر خود خیانت کرده اند، ممکن است حداکثر ۶ سال به زندان بروند، اما این مجازات برای مردان حداکثر ۴ سال و نیم است. در فیلیپین، «خیانت» معادل داشتن رابطه جنسی است.

به علاوه، اگر مردی به همسرش خیانت کند، زنی که شریک خیانت او بوده هم به ۴ سال و نیم حبس محکوم می شود. اگر مردی با زن متأهلی رابطه جنسی داشته باشد، مجازات او ۶ سال زندان خواهد بود.

۲- اندونزی

در اندونزی طبق قوانین شریعت، رابطه جنسی نامشروع امری ممنوعه است. اگر معلوم شود کسی چنین رابطه ای دارد، حداکثر ۹ ماه به زندان خواهد رفت.

در قوانین دولتی اندونزی، قانونی در رابطه با خیانت وجود ندارد، اما بیشتر جمعیت این کشور مسلمان و تابع قوانین شریعت هستند.

برای مثال، در استان خودمختار آچه، دولت قانونی وضع کرده که بر اساس آن «تنها بودن با فردی از جنس مخالف که نه همسر شما است و نه نسبت خانوادگی با شما دارد و همینطور رابطه جنسی نامشروع، ممنوع است.»

۳- تایوان

در تایوان به ازای هر اقدام زناکارانه، ۴ ماه حبس در نظر گرفته شده. منتقدان این قانون را «منسوخ شده» می دانند.

تایوان و فیلیپین تنها کشورهایی در آسیای شرقی هستند که خیانت در آن ها هنوز جرم تلقی می شود.

قانون «۴ ماه حبس به ازای هر اقدام» در مورد آن مرد یا زن «دیگری» صدق می کند که نفر سوم یک رابطه عاطفی است. اما زن یا شوهری که به همسر خود خیانت کرده می تواند به یک سال حبس محکوم شود.

به گفته ی لاوگ یینگ-تای، وزیر فرهنگ تایوان، او قصد دارد این قانون را لغو کند، اما نظرسنجی سال ۲۰۱۳ این وزارتخانه نشان داد ۸۲/۲ درصد از پاسخ دهندگان خواستار تداوم این قانون بودند.

۴- ایالت داکوتای جنوبی آمریکا

داکوتای جنوبی یکی از ۷ ایالت کشور آمریکا است که قوانین موسوم به «ایجاد گسست عاطفی» هنوز در آن پابرجا است و بر اساس آن، فرد متأهلی که خیانت دیده می تواند از زن یا مرد «دیگری» که با شریک زندگی اش رابطه دارد، شکایت کند.

این قانون که در قرن هفدهم وضع شد، بخشی از قوانین عرفی آن دوره بود، یعنی زمانی که زنان جزئی از مایملک مردان تلقی می شدند.

طبق قانون «ایجاد گسست عاطفی»، فرد شاکی ملزم نیست اثبات کند شریک زندگی اش با فرد دیگری رابطه جنسی داشته و اینکه همسرش در رابطه ی خارج از ازدواجی شرکت دارد که باعث شده نسبت به زمانی که این رابطه وجود نداشت، عشق و توجه کمتری دریافت کند، برای مجرم شناخته شدن کفایت می کند.

در سال ۲۰۰۲، داکوتای جنوبی تغییراتی در این قانون ایجاد کرد که از آن پس زنان هم قادرند از آن زن «دیگر» شکایت کنند. پیش از آن، فقط مردان اجازه ی شکایت از مردی را داشتند که با همسرشان رابطه داشت.

چنین شکایاتی می تواند به محکوم شدن فرد به پرداخت جریمه منتهی شود. برای مثال، در سال ۲۰۰۲، جراحی در داکوتای جنوبی مجبور شد به خاطر برقراری رابطه جنسی با یک زن متأهل، ۴۰۰ هزار دلار جریمه پرداخت کند.

۵- ایالت نیومکزیکوی آمریکا

قانون «ایجاد گسست عاطفی» در ایالت نیومکزیکو هم برقرار است.

از آنجایی که در بیشتر موارد اثبات خیانت رخ داده دشوار است، فرد خیانتکار اغلب واقعاً مورد پیگرد قانونی قرار نمی گیرد.

آلن ام. مالت، قاضی دولت فدرال، در سال ۲۰۱۰ در مقاله ای درباره ی نواقص این قانون نوشت: «پذیرفته شد که یک جامعه ی آزاد و دموکراتیک باید برخی رفتارهای زننده و همینطور برخی رفتارهای آسیب پذیر یا انحرافی از نقطه نظر اخلاقی را تحمل کند و اعمال قانون در مورد وارد ساختن تعمدی رنج های عاطفی یا اعمال خشونت آمیز باید تنها به شرایط خاصی محدود شود.»

۶- ایالت میسیسیپی آمریکا

در میسیسیپی، از قانون «ایجاد گسست عاطفی» اغلب برای به دادگاه کشاندن یک همسر بی وفا استفاده می شود.

این قانون در سال ۱۹۲۶ در ایالت میسیسیپی وضع شد و هر زمان که همسری متوجه شود «به خاطر وجود فرد دیگری که آگاهانه در رابطه زناشویی او مداخله کرده، به ناحق از دریافت خدمات، همراهی و مشارکت همسر خود محروم شده»، با استناد به این قانون، می توان همسر بی وفا را به دادگاه احضار کرد.

در چنین مواردی، مانند دیگر ایالت های مشابه، اگر نفر سوم گناهکار شناخته شود، فرد به پرداخت جریمه محکوم می شود. در مورد مبلغ جریمه ای که فرد شاکی باید به منظور جبران خسارات وارد شده مثل فقدان محبت یا همراهی، دریافت کند، هیئت ژوری دادگاه تصمیم می گیرد.

۷- ایالت ایلینویز آمریکا

در ایالت ایلینویز، فردی که مجرم شناخته شود به یک سال حبس و پرداخت ۲،۵۰۰ دلار جریمه نقدی محکوم می شود، گرچه این قانون به ندرت اجرا می شود.

در این ایالت، خیانت یک جرم کلاس آ محسوب می شود که می تواند حداکثر یک سال حبس و/ یا حداکثر ۲،۵۰۰ دلار جریمه ی نقدی داشته باشد. با این حال، این قانون به ندرت به کار گرفته می شود.

ایالت ایلیونز هم قبلاً از قانون «ایجاد گسست عاطفی» تبعیت می کرد که اجازه ی مطالبه ی خسارت از فردی را می داد که متهم به نابودی رابطه ی زناشویی یک زوج شده بود. این قانون بخشی از قوانین ایلینویز موسوم به «مرهمی برای دل» بود، قوانینی که به منظور ایجاد اقدامی قانونی در خصوص کشمکش های زناشویی ای مثل زیر پا گذاشتن قرارداد ازدواج، به وجود آمده بودند.

اما تمامی قوانین «مرهمی برای قلب»، از جمله بخشی که مربوط به خیانت بود، در سال ۲۰۱۶ لغو شد.

۸- ایالت هاوایی آمریکا

ایالت هاوایی هم قانونی دارد که بر اساس آن «ایجاد گسست عاطفی» جرم تلقی می شود.

با این حال، در چند سال اخیر، هیچ پرونده ای در این خصوص در دادگاه های هاوایی وجود نداشته.

۹- ایالت اکلاهامای آمریکا

طبق قوانین ایالت اکلاهاما، خیانت جرم محسوب می شود و ۵ سال حبس دارد.

در اکلاهاما فردی که خیانتکار شناخته شود، مجازات ارتکاع جرم برای او در نظر گرفته می شود. عواقب قانونی این جرم می تواند حداکثر ۵ سال حبس، پرداخت حداکثر ۵۰۰ دلار جریمه نقدی، یا هر دو مورد باشد.

طبق قوانین اکلاهاما، همخانه شدن با فردی دیگر ظرف ۳۰ روز بعد از طلاق یا ازدواج مجدد طی ۶ ماه بعد از طلاق، ممنوع است.

۱۰- ایالت کارولینای شمالی

قوانین ایالت کارولینای شمالی به همسران خیانت دیده امکان مطالبه ی خسارت مالی را می دهد.

مانند دیگر ایالت های این فهرست، کارولینای شمالی هم قانونی دارد که به شما اجازه می دهد بر اساس قوانین «ایجاد گسست عاطفی» از همسر بی وفای خود (و معشوق یا معشوقه اش) شکایت کنید.

فرد شاکی می تواند هم درخواست خسارت معادل زیان کند و هم خسارت تنبیهی. مثلاً در موردی، شریک خیانت یک زن ۸/۸ میلیون دلار جریمه شد و این مبلغ به عنوان خسارت به شوهر خیانت دیده ی زن تعلق گرفت. طبق تخمین ها، در ایالت کارولینای شمالی، هر ساله حدود ۲۰۰ شکایت در رابطه با قانون «ایجاد گسست عاطفی» ثبت می شود.

۱۱- برونئی

کشور برونئی که یک پادشاهی کوچک است، اخیراً خیانت را جرمی مستوجب مرگ اعلام کرده بود.

پادشاهی برونئی، که با حدود ۴۰۰ هزار نفر جمعیت، بر روی جزیره ی برونئو قرار گرفته، چند ماه قبل با وضع قانونی جنجالی در صدر اخبار قرار گرفت. بر اساس این قانون، از این پس، خیانت، مجازات مرگ دارد.

طبق قانون جدیدی که به قوانین کیفری برونئی اضافه شده و ریشه در قوانین اسلامی دارد، فرد متخلف باید در برابر شاهدان سنگسار و کشته شود.

پادشاهی برونئی مجازات همجنسگرایی را هم سنگسار اعلام کرد، اما بعد از آنکه انتشار خبر وضع این قوانین با خشم بین المللی رو به رو شد، سلطان برونئی اعلام کرد که بر اساس یک سنت دیرینه در این کشور که اجازه ی وضع مجازات مرگ را می دهد اما هرگز کسی در این جزیره ی کوچک اعدام نمی شود، قانون سنگسار هم اجرا نخواهد شد.

۱۲- نیجریه

در شمال نیجریه، خیانت، مجازات مرگ با سنگسار دارد.

در قوانین کیفری ایالت های شمالی کشور نیجریه، بر اساس شریعت، هر گونه رابطه جنسی خارج از ازدواج (که در دسته بندی گسترده ی زنا یا رابطه جنسی نامشروع قرار دارد و این دسته بندی تجاوز را هم شامل می شود) جرم تلقی می شود.

افراد خیانتکار، محکوم به مرگ با سنگسار می شوند. با این حال، از قرار معلوم، در اغلب موارد، این قانون اجرا نمی شود. آخرین اعدام ثبت شده در نیجریه مربوط به سرقت مسلحانه ی سه نفر در سال ۲۰۱۶ بود.

طبق گزارش نیویورک تایمز، دو مورد (هم مرد هم زن) در نیجریه وجود داشته که در آن فرد محکوم به خیانت و مرگ با سنگسار شده بود که در هر دو مورد در نهایت در رأی دادگاه تجدید نظر شد.

در جنوب نیجریه خیانت، جرم تلقی نمی شود.

۱۳- افغانستان

در افغانستان، یک حبس طولانی در انتظار افراد خیانتکار است.

طبق قوانین کیفری افغانستان، خیانتکاران به حبسی طولانی مدت محکوم می شوند. انتقاد فعالان حقوق بشر به این قانون این است که در آن تفاوتی بین جرم های جنسی گذاشته نشده، یعنی ممکن است فردی که به او تجاوز شده هم به خیانت محکوم شود.

گفته می شود در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲، در مناطق تحت کنترل طالبان در افغانستان، زنان مظنون به خیانت، اعدام می شدند.

۱۴- عربستان سعودی

در عربستان سعودی قاضی ها اختیارات زیادی در مورد تصمیم گیری درخصوص خیانت و محکوم کردن متهم به مرگ دارند.

در عربستان، خیانت یک جرم محسوب می شود که مجازات آن سنگسار است. طبق قوانین شریعت، یک شخص تنها در صورتی می تواند محکوم به خیانت شناخته شود که ۴ بار در برابر دادگاه به این کار اعتراف کند یا آنکه ۴ شاهد مرد مسلمان وقوع این جرم را تأیید کنند.

پادشاهی عربستان از قوانین شریعت پیروی می کند اما هیچ قوانین کیفری رسمی ای ندارد و همین مسأله اختیارات زیادی به قاضی ها داده.

برخلاف برخی از دیگر کشورهای این فهرست، قانون مجازات مرگ به طور مرتب در عربستان سعودی اجرا می شود. عربستان سومین کشور در دنیا است که بیشترین نرخ سالانه ی اعدام را دارد. در سال های اخیر در عربستان سعودی دست کم یک مورد ثبت شده اعدام به خاطر خیانت وجود داشته، گرچه عمده ی اعدام هایی که در این کشور رخ می دهد مربوط به قتل یا مواد مخدر می شود.

۱۵- پاکستان

پاکستان در سال ۲۰۰۶، قوانین مربوط به خیانت را اندکی تسهیل کرد.

از سال ۱۹۷۹، در پاکستان بر اساس «حدود الهی» و در راستای سنت های اسلامی، خیانت یک جرم تلقی می شد. اما در سال ۲۰۰۶، با استناد به «قانون حمایت از زنان» بخش هایی از قوانین مربوط به حدود الهی اصلاح شد. این اصلاحیات، دادگاه های محلی را ملزم ساخت هر گونه اتهام خیانت را پیگیری کنند و به موجب آن، بیش از هزار زن که به جرم خیانت زندانی شده بودند، به طور مشروط آزاد شدند.

۱۶- سودان

در سودان خیانت یک جرم مستوجب مرگ محسوب می شود. احتمال دستگیر شدن به خاطر این جرم برای زنان بیشتر است، اما در اغلب موارد، اعدامی به جرم خیانت رخ نمی دهد.

طبق قانون جزایی سال ۱۹۹۱ سودان، خیانت یک جرم مستوجب مرگ با سنگسار است. گزارشاتی وجود دارد که نشان می دهد در سودان مواردی از محکومیت زنان (از جمله زنان باردار) بر اساس همین قانون وجود داشته، اما هیچ مدرکی دال بر اجرای مجازات مرگ وجود ندارد.

تحقیقی در سال ۲۰۱۰ بر روی مجازات مرگ در سودان نشان داد گرچه  در سال ۲۰۰۷ دو زن به جرم خیانت محکوم به مرگ با سنگسار شده بودند، اما حکم آن ها هرگز اجرا نشد. بررسی ها نشان می دهد گرچه عمده ی حکم های سنگسار برای زنان صادر می شود، اما در سطح جهانی، زنان به ندرت اعدام می شوند.

با این حال، در سودان افرادی که به جرم های دیگری مثل قتل محکوم شده اند اعدام می شوند.

۱۷- اوگاندا

طبق قوانین اوگاندا، اگر مردی به همسر خود خیانت کند، به ۱۲ ماه حبس و پرداخت جریمه نقدی از ۲۰۰ تا ۶۰۰ شیلینگ محکوم می شود.

در اوگاندا، اگر زنی مرتکب خیانت شود، ۶ ماه به زندان می رود.

در سال ۲۰۰۷، دولت اوگاندا، به تبعیت از رأی دادگاه قانون اساسی، قوانین مجازات برای خیانت را لغو کرد، با این حال، این قوانین هنوز از قانون اساسی اوگاندا حذف نشده اند یا با اعلامیه های موقتی برای لغو این قانون مواجه شده اند.

۱۸- رواندا

در رواندا اگر در دوران ازدواج، با فرد دیگری رابطه جنسی داشته باشید، به ۶ ماه تا یک سال حبس و شاید پرداخت جریمه نقدی محکوم خواهید شد.

این جریمه نقدی بین ۱۰۰ هزار تا ۲۰۰ هزار فرانک رواندا خواهد بود که حدوداً معادل ۱۱۲ تا ۲۲۵ دلار آمریکا است.

به علاوه اگر معلوم شود که فرد خیانتکار با کسی که شریک خیانت او است زندگی می کند، مجازات سنگین تر خواهد شد، به طوری که مدت زمان حبس به ۲ سال افزایش می یابد.

۱۹- مصر

در مصر زنان به خاطر خیانت، به حداکثر ۲ سال زندان محکوم می شوند، اما حکم خیانت برای مردان ۶ ماه حبس است.

این قانون مصر برخلاف قوانین شریعت است که بیشتر جمعیت مسلمان این کشور تابع آن هستند. طبق قوانین شریعت، مجازات خیانت برای زنان و مردان متأهل یکسان است.

نوشته ۱۳ کشوری که خیانت به همسر در آن ها مجازات سنگینی دارد اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.

در صورت طلاق دونالد ترامپ و ملانیا چه اتفاقات و توافقاتی صورت خواهد گرفت؟

۲۸ تیر ۱۳۹۸
717 views
بدون نظر

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند زیرا به طور دائم حرکات، روابط و زندگی آن ها تحت نظر بوده و گمانه زنی در مورد آن ها به امری عادی تبدیل شده است. کاخ سفید تاکنون هیچگاه شاهد جدایی و طلاق رییس جمهور و بانوی اول در دوران حضور این زوج در خود نبوده است و جزییات طلاق این دو قابل پیش بینی نبوده و به خود آن ها مربوط است. اگر چه از همان ابتدای ریاست جمهوری دونالد ترامپ و به دلایل متعدد شایعاتی در مورد جدایی قریب الوقوع این دو به گوش می رسید اما علیرغم فراز و نشیب ها و گمانه زنی ها، این دو در میانه ریاست جمهوری آقای ترامپ هنوز در کنار هم در کاخ سفید مانده اند. با این وجود جدایی این دو در صورت رخ دادن به شکل زیر می تواند باشد.

زندگی دونالد ترامپ و ملانیا از همان روز اول آمدن ملانیا به کاخ سفید در ژوئن ۲۰۱۸ تحت نظر قرار گرفت

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

اگر چه او دلیل این کار خود را اتمام مدرسه پسرشان در نیویورک عنوان کرد اما تاخیر حدود یک ساله ملانیا ترامپ در آمدن به کاخ سفید باعث بروز شایعاتی در مورد رابطه زناشویی این دو شد. در اکتبر ۲۰۱۶ روزنامه واشنگتن پست از یک نوار صوتی گفت که در آن ترامپ می گوید به خاطر این که فرد مشهوری است می تواند به اندام های تناسلی زنان دست بزند و در ادامه نیز مشخص شد (ظاهراً) که نمایندگان دونالد ترامپ به عنوان حق السکوت مقادیری پول به استورمی دانیلز، بازیگر سابق فیلم های پورن، پرداخت کرده اند. مایکل کوهن، وکیل سابق ترامپ، در ادامه شهادت داد که این کار را به دستور شخصی رییس جمهور انجام داده و این موضوع بار دیگر شایعاتی را در مورد تیره شده رابطه دونالد و ملانیا بر سر زبان ها انداخت. رابطه این دو نیز بر شعله ورتر شدن شایعات دامن می زد زیرا ملانیا بیش از پیش از شوهرش فاصله گرفته، از سفر رفتن با او طفره می رفت، به تنهایی سفر می کرد و هیچ اشاره ای به طور عمومی به سالگرد ازدواجشان نداشت.

دونالد ترامپ به توافقات پیش از ازدواج باور زیادی دارد و طلاق های توافقی پیشین او اشاراتی به معامله خصوصی او با ملانیا دارد

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

ترامپ با توافقات پیش  از ازدواج بیگانه نیست و این موضوع را با توجه به ثروت قابل توجه، سه ازدواج و دو جدایی او می توان فهمید. ترامپ در مورد توافقات خود با همسرانش در مورد شرایط و حقوق طرفین پس از جدایی چنین گفته است: «این یک ابزار سخت، دردناک و زشت است. حرفم را باور کنید. چیز خوبی در آن وجود ندارد. اما زمانی فرا می رسد که شما باید بگویید، عزیزم فکر می کنم تو فوق العاده ای و عمیقاً به تو اهمیت می دهم اما اگر همه چیز خوب پیش نرفت این چیزی است که بدست خواهی آورد». توافقات پیش از ازدواج می تواند شامل پول، خانه یا هر چیزی باشد که شوهر آینده به نظرش باارزش بوده و باید برای خود نگهدارد. همچنین می توان این توافقات را در دوران ازدواج نیز تغییر داد تا با ثروت در حال رشد همسر یا بزرگتر شدن خانواده مطابقت داشته باشد و اغلب این توافقات محرمانه می مانند تا اینکه در جریان جدایی توافقی برخی از آن ها علنی می شوند.

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

توافق پیش از ازدواج دونالد ترامپ با همسر دومش، مارلا مپلز، عمدتاً طوری طراحی شده بود که از درگیری دادگاهی بزرگی که در طلاق از همسر اولش رخ داده بود جلوگیری شود. یک نسخه از قرارداد پیش از ازدواج او با مپلز که به دست مجله ونیتی فر رسیده بود نشان می داد که دونالد ترامپ در صورت جدایی از همسرش ابایی از اتخاذ شدیدترین رویکردها مانند خودداری از پرداخت کمک هزینه بزرگ کردن فرزندان در صورت داشتن شغل یا ورود به ارتش یا جلوگیری از انتشار هر جزییاتی از زندگی مشترک توسط همسر را ندارد. خواست های شخصی دونالد ترامپ ظاهراً توسط ملانیا نیز پذیرفته شده اند و ترامپ نیز در مصاحبه ای از خوب و راحت پیش رفتن مذاکرات این دو پیش از ازدواج سخن گفته است: «موضوع خوب این است که او [ملانیا] با این موضوع موافق است. او می داند که من باید این را داشته باشم».

بیشتر بخوانید: سلسله ترامپ ها؛ نگاهی به ابعاد زندگی کلی خانواده «دونالد ترامپ»، رییس جمهور ایالات متحده

مفاد قرارداد این دو برای جدایی، ظاهراً پیش از ورود ملانیا به کاخ سفید تغییر کرده است

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

ورود به کاخ سفید یک مسیر غیرمنتظره بر سر راه زندگی دونالد و ملانیا ترامپ بود و این بدان معنا است که احتمالاً گفتگوهای مجددی در مورد توافق پیش از ازدواج این دو و به خصوص از جانب ملانیا صورت گرفته است. یک کارشناس حقوقی طلاق می گوید که احتمالاً ملانیا به خاطر سبک متفاوت زندگی به عنوان بانوی اول، حقوق خود را افزایش داده است: «هر مقدار پولی که قرار بوده او دریافت کند، حدس من این است که او می خواهد این مقدار افزایش یابد. اگر این دو اکنون یا پس از اتمام ریاست جمهوری او جدا شوند، جزییات امنیتی نیز وجود خواهد داشت، به عنوان بانوی اول سابق همه چیز برای او بسیار متفاوت تر از زمانی خواهد که او تنها همسر دونالد ترامپ محسوب می شد».

تنها فرزند دونالد و ملانیا، بارون، نیز در این قرارداد نقش خواهد داشت

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

از آنجایی که بارون تنها ۱۳ سال سن دارد، هر گونه جدایی که بین ملانیا و دونالد ترامپ رخ دهد در بخشی از خود به روی زندگی آینده پسرشان تا زمانی که هنوز زیر ۲۱ سال سن دارد متمرکز خواهد بود. توافق دو جانبه شامل حق حضانت و منیع حمایت مالی از بارون تا رسیدن به سن قانونی نیز خواهد بود. در طلاقش از ایوانا، ترامپ موظف شد که سالانه حدود ۶۵۰٫۰۰۰ دلار به خاطر تامین هزینه های زندگی سه فرزندش با ایوانا به او بپردازد که مطابق همان چیزی بود که این دو در توافق پیش از ازدواجشان آورده بودند. جدایی توافقی دونالد و مپلز حاوی بندی بود که بر اساس آن دونالد ترامپ سالانه ۱۰۰٫۰۰۰ دلار به عنوان کمک هزینه بزرگ کردن دختر مشترکشان، تیفانی، تا رسیدن به سن ۲۱ سالگی به مپلز پرداخت می کرد. همچنین در این توافق آمده بود در صورتی که تیفانی صاحب یک شغل تمام وقت شود، در ارتش ثبت نام کند یا به نیروهای حافظ صلح بپیوندد، این کمک هزینه قطع خواهد شد.

تاریخ نشان داده که امکان جایگزینی بانوی اول وجود دارد

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

از آنجایی که بانوی اول یک مقام و سمت رسمی به شمار نمی آید، رییس جمهور می تواند این نقش را به شخص دیگری تفویض نماید، حتی اگر رابطه عاشقانه ای بین این دو نباشد. روسای جمهور سابقی که مجرد یا بیوه بودند دختران یا برادرزاده ها و خواهرزاده های خود را برای این نقش انتخاب می کردند. انتخاب دونالد ترامپ برای جایگزینی ملانیا به احتمال قریب به یقین دختر بزرگش، ایوانکا، خواهد بود که اکنون سمت مشاور ارشد او را داشته و در بسیاری از دیدارهای رسمی پرزیدنت نیز حضور دارد.

پنتهاوس مشترک دونالد و ملانیا در برج ترامپ بلاتکلیف خواهد بود

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

به احتمال فراوان، در صورت جدایی، دونالد ترامپ موظف به تامین یک مکان زندگی برای ملانیا و بارون خواهد بود. از آنجایی که مشخص شده بانوی اول به تنها پسرش اهمیت زیادی می دهد و موضوع تاخیر نقل مکان او به کاخ سفید به خاطر مدرسه بارون نیز این موضوع را تایید کرد، به نظر می رسد که همین اتفاق در صورت جدایی اش از ترامپ نیز رخ داده و او مدتی را در واشنگتن بماند تا پس از پایان درس بارون به نیویورک بازگردد. بانوی اول همچنین املاک و دارایی های شخصی نیز دارد که می تواند در توافق احتمالی جدایی اش گنجانده شود. ملانیا واحد اجتماعات مشترک برج ترامپ را در ژانویه ۲۰۱۶ به مبلغ ۱٫۴۹ میلیون دلار خریداری کرده اما هنوز معلوم نیست که هدف او از خرید این بخش از برج ترامپ چه بوده است.

حتی اگر ازدواج دونالد ترامپ و ملانیا به صورت رسمی پایان پذیرد نیز احتمالاً ملانیا باید در مورد دوران زندگی مشترکش با ترامپ و به خصوص دوران حضور در واشنگتن سکوت اختیار کند

رییس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، و بانوی اول، ملانیا ترامپ، یکی از استرس زاترین زندگی های زناشویی در دنیای سیاست را تجربه می کنند

به گزارش مجله ونیتی فر، توافق محرمانگی روابط زناشویی که توسط مپلز امضا شده بود بر این نکته تاکید می کرد که او حق ندارد «هیچگونه دفترچه خاطرات، یادداشت، نامه، داستان، عکس، مصاحبه، مقاله، سخنرانی، اظهارنظر یا توصیف یا توصیفی از هر نوعی، چه ساختگی و چه غیرساختگی، در مورد جزییات ازدواج دو طرف» منتشر کند. در صورت هرگونه تمرد از این بند: «دونالد متحمل صدمات و خسارات جبران ناپذیری خواهد شد». از انجا که ملانیا نسبت به زنان سابق دونالد ترامپ بیشتر خوددار و راز نگهدار بوده است به نظر نمی رسد که پس از ترک کاخ سفید یا جدایی از رییس جمهور نیز ترجیح خواهد داد در مورد زندگی شخصی اش با ترامپ سخنی نگوید.

بیشتر بخوانید: جنجالی دیگر از دونالد ترامپ؛ ویدیو بوسیدن یکی از زنان عضو کمپین انتخاباتی [تماشا کنید]

نوشته در صورت طلاق دونالد ترامپ و ملانیا چه اتفاقات و توافقاتی صورت خواهد گرفت؟ اولین بار در روزیاتو پدیدار شد.